Tworzenia Stworzenia - plastycznie

Współtwórca  Stworzenia obchodził urodziny - Stworzenie postanowiło uhonorować go laurką.
Praca nad nią wymagała wielkiego skupienia, nikt nie śmiał przeszkadzać. Z wizytą wpadła babcia Stworzenia, która nic nie robiąc sobie z poburkiwań Stworzenia, które domagało się by zostawić je "w samotności" - uparcie zerkała Stworzeniu przez ramię.

- Rysujesz laurkę do tatusia?
- Tak
- A co to?
- Potwór w jaskini.
- No wiesz?! Narysuj tatusiowi jakieś kwiatki, serduszka...
- Niemądra babcia - tatuś nie lubi kwiatków! Tatuś lubi potwory! Zwłaszcza jaskiniowe!

Babcia wycofała się zaskoczona - z jaskiniowymi potworami lepiej nie zadzierać ;)

Stworzenie dyplomatycznie o fizjologii

Kiedy stworzenie nabywało ważną umiejętność niezbędną do prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie, miało etap błyskawicznego łapania skomplikowanych słów. Co więcej, uwielbiało je stosować, co u stworzenia w wieku niecałych dwóch lat codziennością nie jest. Aktualnie ta moda Stworzeniu przeszła, ale Twórca nigdy nie zapomni pewnej sytuacji.

Stworzenie siedziało na nocniku od dobrego kwadransa. Twórca postanowił skontrolować sytuację.

- Skończyłaś?
- Obawiam się, że nie. Jeszcze kontynuluje kupkę.

Twórcy, kiedy zebrał już szczękę z podłogi, nie pozostało nic innego jak wycofać się oddając Stworzeniu pokłony - kto wie, może ma jakąś arcyksiężną wśród przodków? ;)

Stworzenie i jego potrzeby

Stworzenie jakiś czas temu miało kryzys. Kryzys objawiał się głośną negacją wszystkiego.Standard u stworzeń w różnym wieku ;) Twórcy Stworzenia starali się przezwyciężyć ten kryzys rozmawiając z Stworzeniem o jego odczuciach. Wkrótce okazało się,że to był BŁĄD...

Po 120 wędrówce pomiędzy kuchnią a pokojem Stworzenia ( w celu podziwiania kolejnych dzieł plastycznych) Twórca Stworzenia usłyszał:  

- Mamusiu zobacz! Narysowałam stwora giganta z brodą.
- Teraz nie mogę, muszę pilnować obiadu, przynieś mi tutaj swój rysunek 
(Stworzenie przebiega oburzone - bez obrazka) 
- NIE DBASZ O MOJE POTRZEBY EMOCJONALNE!  
(Twórca stworzenia jest chyba jednak bez serca., bo mimo zaskoczenia odpowiedział .. )
- W tej chwili dbam o potrzeby bytowe, przykro mi.
(rozległ się złowieszczy wrzask – Stworzenie oddaliło się do przedpokoju, zerkam z kuchni i widzę jak płacze przyglądając się swojemu odbiciu w lustrze) 
- Co robisz? 
- Płaczę!!! 
- Ale dlaczego przed lustrem
-  Bo dzieci lubią płakać, a ja lubię mieć towarzystwo w cierpieniu! 

Stworzenie i obiekty sakralne

2,5 letnie Stworzenie na spacerze z babcią:

Babcia: Zobacz to jest kościółek.

(Stworzenie spojrzało we wskazanym kierunku)

Stworzenie: To? To jest kościół katolicki.